De brandmelddetectoren van een brandmeldsysteem kunnen globaal verdeeld worden in de volgende categorieën: Handmelders, waarmee met de hand een brandalarm gegeven kan worden. De meest voorkomende zijn de handmelders met een glaasje, maar er bestaan voor diversen situaties verschillende varianten, zoals de hiernaast afgebeeld handmelder die met een sleutel geactiveerd dient te worden. Puntmelders, bijvoorbeeld een optische melder; Speciale melders, zoals een aspiratiesysteem of een optische beamdetector; De puntmelders horen meestal bij de brandmeldcentrale zelf en kunnen rechtstreeks op de lus (kabel naar de brandmeldcentrale) worden aangesloten. De speciale melders zijn meestal van andere bronleveranciers die via een i/o interface op de lus worden aangesloten. Afhankelijk van het merkbeleid van een leverancier zal hier het merk van de leverancier van de brandmeldcentrale opstaan of gewoon het merk van de bronleverancier.

Op deze webpagina worden de puntmelders beschreven.

De volgende type melders zijn verkrijgbaar op de markt:

• Optische melders; deze melders hebben de functie om rook te detecteren, wat via een optisch methode geschiedt: in de melder bevindt zich een led die licht uitzendt en een ontvanger; indien er rook in de melder komt, wordt het uitgezonden licht anders gereflecteerd wat de ontvanger detecteert; deze melders worden het meest gebruikt; belangrijkste nadeel van deze melder is dat de melder gevoelig is voor vocht en stof; de standaard dekkingsomvang is 60 m².


• Thermische melders; deze melders hebben de functie om een absolute temperatuur of een temperatuurstijging te signaleren; de standaard dekkingsomvang is 20 m²; Thermische melders worden veelal daar gebruikt waar een optische melder teveel ongewenste alarmen zal genereren, bijvoorbeeld in een parkeergarage.


• Multicriteria melders; dit zijn melders waar een (of meerdere) optische elementen zijn verwerkt met een thermisch element, verder wordt hierbij soms een CO-element toegevoegd). De reden van deze combinatie is om enerzijds sneller een brandsituatie te kunnen detecteren en anderzijds ongewenste meldingen (zoals door vocht) te onderdrukken.

Deze melders bestaan – afhankelijk van de omgevingscondities - in verschillende fysieke vormen, bijvoorbeeld bij toepassing in explosiegevaarlijke omgevingen (waarbij de melders ook Atex-gecertificeerd moeten zijn) of uit architectuuroverwegingen met een mooier design.

 

Vorige artikel

Terug naar menu

Volgende artikel