Brandmeldcentrales worden over het algemeen voor de volgende soorten systemen gebruikt:
- Ontruimingssysteem: brandmeldcentrale met handmelders en signaalgevers (dus geen automatische melders);
- Conventioneel brandmeldsysteem: brandmeldcentrale met conventionele melders waardoor alleen de zone, bijvoorbeeld 1e verdieping, aangeduid kan worden waar een brand wordt gedetecteerd;
- Adresseerbaar brandmeldsysteem: brandmeldcentrale met adresseerbare melders, waardoor de melder- op de brandmeldcentrale – kan worden aangeduid welke een brand heeft gedetecteerd;
- Adresseerbaar sprinklermeldcentrale, waarop naast brandmeldsysteemcomponenten ook een sprinklerinstallatie wordt aangesloten; de brandmeldcentrale moet hierbij in staat zijn om ook Technisch meldingen apart (naast storing of alarm) te kunnen signaleren.
Bij adresseerbare brandmeldsystemen kan nog een onderscheid gemaakt worden tussen A en B productlijnen.
Een A-lijn is beter geschikt voor grotere en complexere installaties dan een B-lijn. Een B-productlijn is qua ontwerp over het algemeen niet ontwikkeld voor een groot systeem, vooral op de gebieden gevoeligheid EMC, communicatiestabiliteit over alle netwerkverbindingen en lussen en fail-safe constructies van het systeem, zoals het door functioneren van de lussen als het hart van de brandmeldcentrale uitvalt.
Verder verschillen A en B productlijnen veelal in de programmeermogelijkheden van het systeem (vooral over het netwerk heen) en seriële koppelmogelijkheden (dus niet op basis van eenvoudige contacten) met andere systemen, bijvoorbeeld een koppeling met een gebouwbeheersysteem, bijvoorbeeld gebaseerd op een OPC of Bacnet protocol.
Tenslotte biedt een A-productlijn een veel breder melder assortiment waardoor bij moeilijkere detectie-omstandigheden (bijvoorbeeld bij veel vocht) toch passende oplossingen geboden kunnen worden.
